4. Stories
CONTENT / INHOUD
|
Stories in English The crying baby Japanese Logic ? Some free advice |
Stories in Dutch Kandeel Hiroko's hobbies: Naaien Hiroko's hobbies: Koken Briefje van Lisa Thuisbevalling: Aya's geboorte NEW !! Aankondiging geboorte Aya Net aan een ramp ontsnapt... |
|
The crying baby The story goes that as soon as a baby is born, they will hit it on the bottom to make it cry... Well, this tme I was there myself, and I can assure you, they did NOT hit yuki's buttocks... They just put the baby on the mothers chest. With Yuki, there was no hitting needed anyway to make him cry, he started all by himself, as you can hear in his first movie (on the right side). It seems to be a good excercise for the lungs. Now at home, does he cry a lot? The first days, yes. Maybe that was because we followed the advice of Sister Sjaan, who said the baby should get used to rhythm in his feedings. So Hiroko should breastfeed him only once every three hours. Well, in Hiroko's stomach he could eat and drink any time it pleased him, so that must have been some shock to Yuki. And his protests are only natural, I guess... Midwife Irena -confronted with the problem- said: "The new ideas are that a baby can drink as much as and when he likes. Forget about the clock!. Just give him the breast whenever he needs it." And I can tell you, Yuki fully agreed! If he cries, Hiroko gives him the breast, he drinks and goes asleep quietly... THANK YOU, IRENA :-) |
 If you want do download this small movie (508 kb, about the size of two or three pictures), click here (download-time with 5 kbytes/sec: less than 2 minutes) |
|
Japanese Logic ? Hiroko: "Dear husband, I love you." Ger: "Why do you love me ?" Hiroko:" Because I like all the things you do." Ger: "Why do you like that ?" Hiroko: "because I love you." (Conversation on 11 January 2001) |
 |
|
Some free advice that was offered to me ... Being a two-time dad, i could offer you some advice, but I'm afraid you would think me un-senstive... Take a large dose of Benadryl and go to bed. You will not hear the nonsensical crying, about which there is nothing you can do anyway. When they get older, you can give the kid the benadryl and the kid will not be awakened by your snoring. When they get to about 5, you can insert by method of a spoon, a large quantity of peanutbutter on the roof of their mouth. This will at least cut down on the volume of their whining. Lastly, they can be leashed to a pylon in the back yard. You can always say to wife "I can't take it anymore, you take over or I'll splat em against the wall." This usually works but expect reciprocal favors. I once did say that phrase to wife and she said "I already splatted them, and they liked it" (advice by Uncle Mikey) |
 |
|
Kandeel
Op kraamvisites werd vroeger vaak kandeel geschonken. Niet echte likeur, maar wel een oude, traditionele drank. Brandewijn, suiker en verse eieren vormen de basis van kandeel, waaraan bijzondere specerijen worden toegevoegd als kruidnagel en kaneel. Tijdens de kraamvisite werd de kandeel geroerd met een pijp kaneel door de kraamheer, die daarvoor een zijden muts met linten van de kraamvrouw opzette, waardoor hij de boze geesten kon verdrijven. Later werd kandeel van typische kraamdrank tot een gewone gezelligheidsdrank voor winteravonden. Kandeel is als drank wat in de vergetelheid geraakt. U kunt een traditie in ere herstellen door kandeel te presenteren als feestdrank, om de jonge moeder toe te drinken en haar te feliciteren met de geboorte van haar kindje. Serveer er lange vingers bij. 17%vol |
 |
|
Hiroko's hobbies: Naaien
Vroeger heb ik niet veel genaaid, en had een ervaring om een pyjama te maken, toen ik dertien was. Nu ben ik zwanger, over vijf maanden komt mijn baby. Voor mijn verjaardag vroeg ik aan mijn man om een naaimachine te krijgen, omdat veel mensen klagen dat een kinderkleding te duur is. Dus ik probeer om kinderkleding te maken. Ik dacht dat een goedkope en tweedehands machine goed genoeg voor mij was en een dure machine is misschien te ingewikkeld om te gebruiken. Na mijn verjaardag (17 augustus) ging ik naar de winkel met mijn man. Een winkelvrouw vroeg aan ons "Hoeveel geld willen jullie uitgeven?" Mijn man zei "Ik wil de meest gepast machine kopen voor haar. Zij is beginner." De vrouw gaf advies " Dat is de gemakkelijkste machine om te gebruiken." - Omdat er een computer in de machine is, hoef ik niet te instellen. Het maakt niet uit om dik of dun materiaal te gebruiken. - Ik kies alleen een knop. Ik hoef niet twee of meer knopen in te instellen. - Een draad is heel mooi. - Om een knoop te plaatsen is heel gemakkelijk. - Er zijn meer ontwerpen zo als hartjes en bladeren. Mijn man heeft geen ervaring met een naaimachine. Maar hij kon meteen naaien. Ik was verbaasd dat die ongeveer fl. 1700,- kostte. Twee jaar geleden kocht mijn moeder een naaimachine die ongeveer fl. 1000,- in Japan is. Maar zij was niet blij omdat de draad niet mooi was. Ze ging naar een winkel terug en kocht een nieuwe machine die fl.3000,- kostte. Toen ik dat verhaal luisterde, vond ik dat het te duur was. Maar nadat ik deze winkel bezocht, is mijn idee veranderd. Een dure machine is gemakkelijk te gebruiken en ze maakt een mooie draad. Ik kon het verhaal van mijn moeder goed begrijpen. Het idee van mijn man is, dat mensen een goede en dure machine -zoals auto of computer- moeten gebruiken. Dan krijgen we altijd een lekker gevoel. Bijvoorbeeld auto van BMW of MERSEDES BENTS rijdt lekkerder dan een Japanse auto. We besloten die machine te kopen. Daarna heb ik zeven slabbetjes, zeven onderkleding met verschillende kleur zoom en kleding genaaid. Gisteren ben ik naar een stoffenwinkel geweest, omdat die opruiming had. Ik kocht gele en groene fleece voor mijn baby's trui. Ik vind naaien heel leuk. |
 |
|
Hiroko's hobbies: Koken
Vroeger heb ik veel gekookt, toen ik vrije tijd had. Toen ik in India ben geweest twaalf jaar geleden op vakantie. Ik was erg verbaasd omdat het smaak van kerrie in India veel anders was. Er waren kerrie restaurants in Japan. Maar de smaak is favorieter voor Japanners. Ik heb belangstelling dat hoe maakt het en welke kruiden ze gebruiken. Ik probeerde een kookboek over echt kerrie te zoeken in Tokio. Het was niet gemakkelijk. Ik ging naar een grote boekwinkel. Maar de meeste winkels hadden het niet. Eindelijk kon ik het vinden in de vijfde winkel en het kostte fl 80,- Toen ik in Tokio was, woonde ik naast rijke wijk. Daar waren er een luxe supermarkt en ik kon verschillende kruiden kopen. Ik wilde een recept van de eerst bladzij tot eind bladzijden proberen. Bijvoorbeeld de eerst dag kookte ik de eerst bladzij. Na een paar dagen kookte ik de tweede bladzijde. Toen ik vijfde bladzijde probeerde, stonden er meer tien kruiden potjes in de rij in de keukenkast. Ik heb een goede herinnering over een pastamachine. Toen ik een universiteitsstudent was, had een hoofdleraar, die in Duitland studeerde, een pastamachine. In die tijd had niemand een pastamachine in Japan. Ik dacht dat verse pasta lekkerder was dan droge pasta. Na zes maanden vond ik een machine. Die was geproduceerd in Italie en kostte fl. 400,- In het kookboek stond dat ik 'cemorina' nodig had. Daarna heb ik veel gelopen om tarwe te zoeken. Toen ik het vond, was ik erg blij en huilde bijna. Omdat ik te veel energie gebruikte. Een paar jaar geleden ging ik naar Spanje op vakantie. Ik heb dezelfde pastamachine gevonden. Ik was verbaasd, omdat het slechts fl. 60,- kostte. Ik dacht dat de winkel in Japan te veel winst had. Nu ben ik blij dat hier een internationale stad is. Ik heb veel verschillende nationaliteit vrienden, en ik heb meer informatie zoals een Franse kookboek, Italiaans kookboek, Indonesisch..... en meer kookmateriaal zoals goede kaas, ham, Arabisch materiaal, Chinees materiaal. Er zijn Chinese supermarkten in Den Haag. Daar zijn veel materialen die ik niet ken. Ik heb een vriendin uit Thailand. Soms heeft ze me uitgenodigd en kookte Thaise gerechten voor me. Ik heb ook een vriend uit Israel. Hij is een muzikant en goede kok. Als wij een repetitie hadden, kookte hij altijd lekkere Israelische gerechten. Vroeger had ik een slecht vooroordeel over Midden Oosten-gerechten, maar mijn idee is 180 graden veranderd. De Midden Oosten gerechten gebruiken veel groenten en zijn gezond. Een vriend die een goede kok is, heet ik altijd welkom. |
|
|
Briefje van Lisa van de Ruit
Lieve Yuki, Ik ben Lisa en ik ben zeven jaar. Mijn hobbys zijn zwemmen en paardrijden. Het leukste wat ik kan doen is skeeleren op het schoolplein Mijn favoriete dieren zijn een paard en een hond en een poes. De fotos zijn heel leuk. Je lijkt veel op je moeder. Niet op je vader. Die heeft geen zwart haar of kleine ogen. alleen als hij zo aan zijn ogen trekt. Nu weet ik niet meer kusjes, lisa xxxxxxxxxx |
|
|
Thuis bevallen: Aya's geboorte
Thuis bevallen, zelf opvangen? Kerstmis was nog maar net voorbij, of in de ochtend van 27 december (negen uur) kwam Hiroko de slaapkamer inkruipen. "Aaw, auw, auw, mijn rug..." Na negen maanden waren haar eerste weeën eindelijk begonnen, maar ze verdwenen gelukkig ook weer spoedig. Een kwartier later vertrok haar gezicht weer. Ai, weer een paar forse steken, zo te zien. Ik wreef over de onderkant van haar rug en haar gezicht klaarde op. "Ahh, dat is lekker", zei ze. In het volgende uur kreeg ze nog vier aanvallen van weeën. Maar volgens de geheimzinnige cirkelvormige kaart waarmee verloskundigen als volleerde magiers voorspellen wanneer een baby geboren word, zou Aya pas 28 december geboren dienen te worden. Het volgende uur steeg de frequentie van de steken echter naar om de acht minuten, de baby zou vast vandaag al geboren worden! Hiroko lag kromgebogen van de pijn op bed, ik begon maar over haar rug te wrijven om zo de pijn dragelijker te maken. Om elf uur dacht ik "Laat ik toch de verloskundige maar eens bellen, dan kan ze vandaag vast een plekje vrij houden." Gewend aan paniekerige vaders sprak ze echter: "Mag ik de zwangere zelf even spreken ?" Ik gaf de telefoon aan Hiroko, die net een paar steken kreeg. Ze kon maar net "kan niet ... pijn..." uitbrengen. "Ze kan van de pijn even niet praten..." Kennelijk niet alleen gewend aan vaders, maar ook aan aanstaande vaders die in paniek veel te vroeg bellen kreeg ik het standaardadvies: "Bel maar eens terug als de weeën een uur lang om de vijf minuten komen." Prima, maar ik had vast gewaarschuwd, hoewel die boodschap me niet echt aangekomen leek. Om twaalf uur kwam Mark langs, zag de ernst van de situatie in en nam Yuki mee op een bezoek aan Verkeersschool Van de Ruit. Om e&aigueen uur klokte ik het eerste vijf-minuten interval, en toen de weeën inderdaad tot twee uur om de vijf minuten bleven komen, leek de tijd gekomen. Toen Hiroko ook nog eens om twee uur riep "water, ik voel water..." leek het me wel tijd om de verloskundige voor de tweede keer lastig te vallen. "De vliezen zijn gebroken, en weeën om de vijf minuten, al een uur lang." "Oh, dan zal ik maar langskomen". "Graag". Ik transporteerde Hiroko van de slaapkamer naar de achterkamer waar ik een speciaal hoog bed in elkaar gezet had. Ze wilde al beginnen met persen, maar ik zei haar dat ze maar beter even die adem kan halen, de verloskundige zou zo wel komen, "Wil je wat drinken ?" "Nee, nee, nee, jij moet bij me blijven" riep ze in lichte paniek. ???gRustig, rustig, diep blijven ademhalen.???h Ik wreef constant over haar rug. Toen ik even ophield, duwde ze mijn handen meteen terug. De pijn was inderdaad veel beter te weerstaan met wat massage. Om kwart over twee ging de bel. Hiroko riep "Ha gelukkig.." De verloskundig kwam de kamer in, zag Hiroko huilen en sprong meteen in actie. "Hier zijn mijn autosleutels, ga meteen de twee tassen die achterin mijn auto staan halen" Nog maar net teruggekeerd, riep ze al de volgende opdrachten. "En ik heb warme doeken nodig, leg wat handdoeken en kleertjes op de kachel" Kachel hoger gedraaid en er snel wat doeken gelegd. "En een mutsje..., ik heb ook een mutsje voor de baby nodig.." Hiroko was niet aanspreekbaar, dus ik wroette snel in de klaargezette plastic zakken, en ja, een mutsje ! "ja, pers maar... Goed puffen" Ik pufte uiteraard hard mee, of liever gezegd deed voor hoe je moet puffen, want Hiroko leek alles wel vergeten. Als ik niet pufte, pufte zij ook niet. "Ja, ik zie de haren al." Ik nam een seconde vrijaf van het puffen en keek naar Hiroko's schaamstreek. En inderdaad waren daar ineens veel meer zwarte haren dan normaal zichtbaar. "Het gaat snel, bij de volgende wee zou ze al we eens kunnen komen", zei de verloskundige. Hiroko zette nog eens goed aan, en om tien voor half twee hield de verloskundige inderdaad ineens een klein wezentje in haar handen. Ze werd snel in een warme handdoek gewikkeld en op Hiroko's buik gelegd. En onmiddellijk huilen. Het was zo snel gegaan dat ik totaal geen kans had de camera, die ik speciaal klaar had gezet, ter hand te nemen. Dan nu maar even snel een foto, want veel tijd kreeg ik niet van de verloskundige. Bij zo'n thuisbevalling moet je toch zuster spelen. ???gZuster, de klemschaar om de navelstreng af te klemmen. Plastic klemmetje vlak bij de navel. Ja, knip precies ertussen de navelstreng maar door" Tjak... en Aya stond er alleen voor. Vakkundig beoordeelde de verloskundige de baby. "Kleur ok. Vingertjes, tenen, loopreflex, alles ok. Temperatuur... aai, een beetje laag. Daar moeten we wat aan doen. In het bedje met twee kruiken, maak ze maar vast klaar." Op weg naar de keuken griste ik een overgebleven handdoek van de kachel. Helemaal bruin aan de achterkant ... Ik pakte de telefoon om Mark met Yuki op de hoogte te stellen. Gelukkig zat het telefoonnummer van Mark in het toestel geprogrammeerd, die kon ik dus onmiddellijk bellen. "Yuki heeft een zusje, kom maar gauw kijken". "Ja, en ook even de kraamhulp bellen..." Kraamhulp, kraamhulp... waar lagen die papieren ook alweer. Hoe goed je alles ook voorbereidt, in de zenuwen van de bevalling kun je toch ineens niets meer vinden... We hadden Yuki al de hele tijd gewend aan het idee dat "Aya" in Hiroko's buik zat. Zozeer zelfs dat "Aya" synoniem voor "buik" leek te zijn. Er waren ook al veel vrienden en kennissen met baby???fs langs geweest, zodat Yuki het begrip "beebie" ook goed kende. Toen hij met Mark arriveerde nam ik Yuki trots mee naar de achterkamer en liet hem Aya zien. "Kijk Yuki, dat is je nieuwe zusje..." En de voorbereiding werkte: "Beebie, beebie", riep Yuki uit. Wat er verder allemaal na zo'n bevalling komt kijken, hoe de kraamhulp verdwaalde in Rijswijk en andere spannende zaken schrijf ik misschien wel op in een vervolg van dit verhaal. Tenminste, als jullie dat leuk vinden, dus stuur eens een mailtje of schrijf wat in het gastenboek. Ger |
 |
Aankondiging geboorte Aya
De boeddha in zijn wijsheid besloot nog een ziel naar de aarde te sturen Jezus was maar net geboren of in de middaguren van 27 december kon je het huilen van Aya horen We serveren koek met gember -oh nee, beschuit met roze muisjes- als je Aya zelf wilt bekijken, maar bel of mail even wanneer je komt want in deze kleine huisjes kun je al snel niet meer keren de kont Wil je als uiting van blijheid een kaartje aan haar sturen dan zouden we liever vragen een boodschap in ons Gastenboek op internet bij te dragen Dat staat op http://yuki.starforze.net waar je ook wat foto's vindt van ons pasgeboren kind Wat de toekomst ook mag brengen blijft nog in duister gehuld, maar voor het komend jaar zijn onze dromen vast vervuld en rest alleen nog maar jou ook het allerbeste toe te wensen Hiroko, Ger en Yuki |
|
|
Net aan een ramp ontsnapt
Op een donderdag afgelopen zomer liepen Yuki en ik even bij de Speeltuin "Buvelio" binnen. Bij het verlaten van het terrein hoorden we een gigantisch "KRAAAA...AAAK" naast ons. En jawel, twee grote bomen naast de ingang kwamen met donderend geweld naar beneden. Twee meter achter ons kwamen ze op de grond en versperden de toegang. Hadden we een seconde eerder weggegaan, dan had U dit nu waarschijnlijk niet gelezen, maar hadden we met een zwart randje erom de krant gehaald. Lees het voorpagina-artikel in de Haagsche Courant. |
 |
